توضيحاتى درباره آفات توسعه و پرهيز از آنها براى فهم بهترِ مضامين احاديث مربوط به آفات توسعه ، و نيز به منظور درك اهداف اين احاديث ، بايد به نكات زير عنايت نمود : 1 . تحليل و فهم مطالب اين فصل كه به آفات توسعه و راه‌هاى پرهيز از آنها اختصاص دارد جز در چارچوب پيوند با توسعه پايدار و فراگير ، ممكن نيست ؛ يعنى اگر مفهوم توسعه به نيازهاى مادّى و زودگذر محدود شود ، ديگر سخن گفتن از آفات توسعه معنا ندارد . بحث از موانع توسعه كه پيش از اين ، از آنها ياد شد نيز چنين است . 2 . مهم‌ترين آفت توسعه ، در نگرش مادّى به جهان ، نهفته است . اين آفت ، به قدرى خطرناك است كه حتّى توسعه با مفهوم محدود دنيايىاش را نيز به ضدّ توسعه تبديل مىكند . جهان‌بينى مادّى ، ارتباط انسان با آفريننده جهان و عالم ابديت را ناديده مىگيرد و غفلت از ياد خداى سبحان و آخرت ، خود ، از انواع مفاسد و آفات ( آفات اقتصادى ) محسوب مىشود . در چارچوب جهان‌بينى مادّى ، اصول اعتقادى توسعه ، هيچ معنا و مفهومى ندارد . در نتيجه انسان به انتظار نمىنشيند تا تلاش‌هاى مشروع او براى دستيابى به اهداف اقتصادى نتيجه دهد ؛ بلكه كافى است تا آن تلاش‌ها دير به مقصود رسند يا